|
Van achter de houten deur
kom ik met muts en sjaal tevoorschijn
en heerlijk ingeduffeld in een dikke warme vest
stap ik moeizaam door het witte sneeuwtapijt
’t is echt en het kraakt
zo maagdelijk en oh! zo wit
een wit tapijt van fijne korrels gemaakt.
Bij elke schrede blijf ik staan
het is alsof het weer de eerste keer is
een herbeleving van uit mijn jeugdjaren
moeilijk loop ik vooruit
met veel gestrompel en gelach
opeens schuif ik onderuit
en lig pardoes op het wit sneeuwtapijt.
Nu komt de het spannendste van de dag
het maken van die grote witte man
met een bezem en een oude klak
ook oma's sjaal gaat eraan
er wordt een wortel en twee knopen van opa's jas
op het hoofd geplakt
zodat de sneeuwman ook kan zien
hoe ik beleef
'Mijn winterpret...'
Hilda 23/12/1997 |
|
|
Door:
Karmagoddes
Datum:
01/12/08
Tijdstip:
17:55:14
Beoordeling:
7
Aantal Stemmen:
1
Tags:
Gedicht
Beoordeel dit gedicht:
|